1. 1. اجرا: مرحله اجرا زمانی است که اعضای سازمان به یک ایده، روش یا رفتار جدید جامه عمل بپوشانند. در این مرحله احتمالاً شرکت باید مواد، وسایل؛ یا ماشین آلات لازم را خریداری کند و کارکنان دوره های آموزشی جدید را طی کنند تا بتوانند ایده یا نظر جدید را به اجرا درآورند. مرحله اجرا اهمیت بسیار زیادی دارد زیرا بدون آن مراحل پیشین بیهوده است.

   

1. 1. منابع: برای ایجاد نوآوری، منابع انسانی لازم است و باید فعالیت هایی صورت گیرد. نوآوری به خودی خود صورت نمی گیرد بلکه مستلزم صرف وقت و منابع است، هم برای ایده جدید و هم برای جامه عمل پوشانیدن به آن. کارکنان و اعضای سازمان در راستای تأمین این دو نیاز باید انرژی لازم را به مصرف برسانند یا آن را تأمین کنند. اکثر طرح های نو به چیزی بیش از بودجه تخصیص یافته نیاز دارند و از این بابت باید درصدد تأمین منابع خاص برآمد. در رابطه با شکل ۲-۲ گفتنی است که نیاز و ایده های جدید به صورت همزمان در نخستین مرحله شروع نوآوری قرار گرفته اند. این بدان معنا است که هریک ار آن ها ممکن است در مرحله شروع نوآوری قرار گیرند. برای مثال بسیاری از شرکت ها، سیستم کامپیوتری دیجیتال را پذیرفته اند زیرا چنین به نظر می‌رسد که بتوان بدین وسیله کارایی را افزایش داد. از سوی دیگر کشف واکسن آبله برای این بود که یک نیاز بسیار شدید تأمین گردد.

کنتر (۱۹۸۸) با بررسی مقایسه ای و منظم تحقیقات در زمینه نوآوری ‌به این نتیجه می‌رسد که نوآوری چهار وظیفه اصلی دارد و منطق فرایند نوآوری سازمانی بر آن استوار است که به شرح زیر می‌باشد:

1. 1. شکل دادن ایده و فعالیت نوآور: نوآوری با احساس یا درک و مغتنم شمردن فرصت‌های جدید توسط فرد یا افراد به دست می‌آید. این قبیل افراد توانایی آغاز فرآیندی جدای از سیستم موجود و روتین را دارند. پس ماشه حرکت نوآوری با شناخت فرصت های جدید کشیده می شود. وقتی از فرصت های جدید استقبال شد، نیاز به فرد یا افرادی است که انرژی لازم برای پروراندن آن ایده را داشته باشند و اولین مسئله مدیریت نوآوری این است که چگونه می توان توجه افراد را به ایده ها، نیازها و فرصت های جدید جلب نمود

1. 1. تشکیل ائتلاف^[۵۱]: وقتی که ایده ای شکل می‌گیرد، باید آن را ارائه داد و حمایت ائتلافات بالقوه در سازمان را در جهت اجرای آن به دست آورد تا بتوان با کسب مشروعیت از منابع استفاده نمود. مطالعات ‌در مورد نوآوری بر اهمیت وجود حامی یا متولی و یا دوستانی در سطوح بالای سازمان و یا وجود ائتلاف غیر رسمی، ابتدایی و یا رسمی برای موفقیت نوآوری تأکید دارند.

1. 1. تحقق ایده نو و تولید آن: سومین وظیفه در فرایند نوآوری، گردآوری تیم کاری برای اجرای ایده می‌باشد. در این مرحله ایده به واقعیت می پیوندد و یک نمونه یا مدلی از موضوع و یا ایده جدید ارائه می شود.

1. انتقال و انتشار^[۵۲]: اوج تولید جدید و نو، انتقال آن است. اگر بخواهیم محصولات به صورت موفقیت آمیزی تجاری شوند و یا تکنیک های جدید سازمانی به طور موفقیت آمیزی منتشر شوند، باید انتقال به صورت مؤثری صورت گیرد. در این مرحله ارتباطات اجتماعی اهمیت بیشتری نسبت به ویژگی‌های فنی ایده وجود دارد.

پژوهشگری بنام راجرز ضمن مرور سه دهه تحقیقات خود ‌در مورد نوآوری و نیز بررسی و مطالعه ۳۱۰۰ تحقیق منتشر شده ‌در مورد نوآوری، فرایند آن را در سه مرحله اصلی خلاصه می‌کند:

1. 1. ابداع ایده های جدید که حاصل شناخت بازار و نیاز استفاده کنندگان و یا تحقیقات بنیادی و یا کاربردی می‌باشد.

1. 1. توسعه ایده های جدید و به عبارتی توالی وقایعی که ایده جدید را از یک مفهوم انتزاعی به واقعیت عملیاتی تبدیل می‌کند.

1. اجرا و یا انتشار و پذیرش نوآوری توسط استفاده کنندگان.

راجِرز ضمن تقسیم بندی تحقیقات در خصوص هرکدام از مراحل فوق معتقد است که ‌در مورد مرحله اول تحقیقات وسیعی به ویژه توسط روانشناسان در زمینه خلاقیت فردی و گروهی صورت گرفته است. دانشمندان مدیریت، تحقیقات خود را بر روی مرحله دوم متمرکز نمودند و تحقیقات بسیار زیادتری (نسبت به مراحل دیگر) ‌در مورد مرحله سوم یعنی اجرا و انتشار نوآوری صورت گرفته است (سلطانی تیرانی، ۱۳۸۷).

آمابیل^[۵۳] (۱۹۸۸) فرایند نوآوری سازمانی را شامل مراحل زیر می‌داند:

1. 1. مشخص کردن مأموریت و رسالت سازمان: این رسالت و مأموریت، جهت کلی و اهداف کلی متناسب با آن را مشخص می‌سازد. برخی محققان به نقش حیاتی مدیریت عالی در فرایند نوآوری سازمانی تأکید دارند و معتقدند که اغلب اوقات محرکه های ایده های نو، به صورت شوک (مانند ظهور ناگهانی فرصتی در بازار) توسط مدیران عالی احساس می شود.

1. 1. روشن نمودن اهداف هر مرحله: در این مرحله، اهداف به صورت روشنتری توسط مدیران عالی و میانی مشخص می شود، اما هنوز هم تاحدی وسیع می‌باشند. برای مثال اگر مأموریت و رسالت سازمان بدین صورت باشد که «در سه سال آینده، ما اولین تولید کننده نسل بعدی چیپس های کامپیوتر خواهیم بود»، اهداف پروژه در مرحله دوم بدین قرار می شود که: « ما در مدت یکسال نخستین نمونه محصول فوق را تولید خواهیم نمود».

1. 1. ارائه پروژه توسط فرد یا گروه: پس از روشن شدن اهداف هر مرحله پروژه ای متناسب با آن تعریف می شود.

1. 1. آزمون و اجرای ایده: در این مرحله نمونه ای از ایده نو ساخته می شود و مورد آزمایش قرار می‌گیرد

1. ارزیابی نتیجه: پس از تلاش های اولیه برای اجرای ایده جدید، مراحل پیشرفت ارزیابی می شود و اگر محصول یا فرایند جدید به طور موفقیت آمیزی تولید گردید و یا رویه های اداری مورد قبول واقع شد، فرایند نوآوری برای این طرح به پایان می‌رسد و فرایند دیگری آغاز می شود.

گری^[۵۴] و همکاران(۱۹۹۶) مراحل نوآوری سازمانی را در ۵ مرحله اساسی خلاصه می‌کند: ۱- شکل دادن ایده؛ ۲- بررسی و ارزیابی ایده؛ ۳- انتخاب و توسعه ایده؛ ۴- آزمایش و ۵- تجاری کردن محصول (شکل ۲-۳).

یادگیری

تجاری کردن

آزمایش

توسعه

بررسی

شکل گرفتن ایده

شکل ۲-۳٫ مراحل فرایند نوآوری از نظر «گری»

در مرحله شکل دادن ایده شرکت ها سعی می‌کنند که مفاهیم زیادی ارائه دهند که قابلیت بالقوه شدن را داشته باشند. در مرحله ارزیابی، ایده های ارائه شده با معیارهایی مانند هزینه توسعه، بازار های بالقوه و نقاط ضعف و قوت شرکت برای توسعه آن ایده بررسی می‌شوند. در مرحله انتخاب، برخی از ایده های فوق، برای کارهای بعدی انتخاب می‌شوند و در مرحله توسعه ایده جدید، سعی می شود که ایده های انتخاب شده تکمیل گردند و نهایتاًً در مرحله تجاری شدن، منابع شرکت برای طرح ریزی و اجرای تولید انبوه آماده می شود.

۲-۸-ویژگی های فرایند نوآوری

به طور کلی چهار عامل از سوی ایالتها و نائیک ( مؤسسه‌ ملی حق العملکاران بیمه ) برای موضوعات قانونی تجارت الکترونیکی بیمه پیشنهاد شده است .

۱ ـ مجوز : در دهم مارس ۱۹۹۷ ، ایالت ویرجینیا اقداماتی را که برای شروع درخواست های مجوز نمایندگی ایالتی در زمینه اینترنت در این ایالت کافی می‌باشد ، مشخص نمود . سند ویرجینیا بیان می‌دارد افرادی که چه خودشان و یا به نمایندگی از طرف یک بیمه گر ، تماسی تلفنی برقرار می‌سازند و یا تماسی تلفنی دریافت می نمایند و یا نمابری ارسال یا دریافت می نمایند یا از اینترنت استفاده می نمایند و … این افراد باید دقیقا در ویرجینیا تأیید اعتبار شده باشند و از این ایالت مجوز گرفته باشند .

۲ ـ تبلیغات : بسیاری از ایالتها دارای قوانینی می‌باشند که هر شکلی از تبلیغات را از سوی بیمه گران بدون مجوز ، در ایالت خود ممنوع می نمایند . بعلاوه بسیاری از ایالتها ، دارای قوانینی کاربردی ‌در مورد چگونگی انجام تبلیغات می‌باشند که محتوا و مضمون تبلیغات بیمه را مشخص می‌سازد . تا حدی لازم است انجام تبلیغات ، واقعی و صادقانه باشد .

طبق قوانین بیمه ایالت ایووا « تمام اطلاعات منتشر شده در اینترنت که از بیمه ای خاص تبلیغ می کند و یا هدف آن ها کسب و کار بیمه می‌باشد ، در معرض قوانین و مقررات آیووا از جمله قوانین تبلیغات می‌باشند » در کنار این ایالت ، نیوهمپشایر و داکوتای جنوبی نیز چنین اقداماتی را صورت داده‌اند ، به طوری که استانداردهای تبلیغاتی این ایالتها ، تجارت اینترنتی بیمه را جهت داده و آن را هماهنگ می کند .

۳ ـ پیروی از بخشنامه شماره ۳۱ سازمان بیمه نیویورک

در این بخشنامه چنین اظهار می‌گردد که « ما از آن زمانی که ممکن است تمام فرایند بیمه به طور الکترونیکی انجام گیرد زیاد دور نیستیم .»

این سازمان دستورالعملهای زیر را برای معاملات اینترنتی بیمه ارائه نمود :

آ ـ قانون بیمه نیویورک و همچنین تمامی قوانین و مقررات تفسیر شده در بخشنامه های صادره از سوی سازمان و سایر ایده های مشورتی اعلام شده ، باید رعایت گردد .

ب ـ این مسئله که طرحهای قطعی بیمه نامه ، در نیویورک قابل دسترسی نمی باشد ، باید به طور واضح مشخص گردد .

ج : تمام اشکال بیمه اینترنتی و همچنین کاربردهای اینترنت برای بیمه ، در معرض الزامات و محدودیتهای مشابهی می‌باشند ( به ‌عنوان مثال آن ها باید تصویب و تأیید گردند ) .

د : بیمه گران مسئول اقدامات بازاریابی صورت گرفته از جانب نمایندگی‌های خود می‌باشند .

ر : مالیات‌های حق بیمه باید به طور مداوم محاسبه و پرداخت گردند .

با توجه ‌به این دستورالعمل ، نمایندگی ها و شرکت های بیمه ای که وب سایت‌های منفعلی را در اختیار دارند ، باید حداقل نسبت ‌به این نکته اطمینان حاصل نمایند که محتوا و مضمون وب سایت ، ‌در مورد امور تبلیغات از قوانین و مقررات نیویورک متابعت نماید . همچنین در مواقعی که بیمه گر یا کارگزار ، فاقد مجوز در نیویورک باشند ، سایت باید به طور واضح و علنی یک چنین وضعیت‌های بدون مجوزی را افشا نماید .

۴ ـ بیمه گران بدون مجوز

کالیفرنیا اولین ایالتی بود که اقدام به اتخاذ دستور العملهای اینترنتی برای تبلیغات نمود . خبرنامه کالیفرنیا ، قوانین کلی ایالتی را ‌در مورد انجام تبلیغات از سوی بیمه گران بدون مجوز ، تشریح نموده و این قوانین را ‌در مورد رسانه های الکترونیکی نیز به کار می‌گیرد . ^[۱۴۱]

ب ـ مسائل حقوقی بیمه الکترونیک در اتحادیه اروپا

اتحادیه اروپا تنها بازار بیمه ای که جمعیتی بالغ بر ۳۸۰ میلیون نفر را در بر می‌گیرد به تدریج از اینترنت به عنوان یک ابزار بازاریابی جایگزین و کانال توزیع محصولات بیمه استقبال می‌کند . با توجه به اینکه زمان قضاوت ‌در مورد اینکه آیا اینترنت کانال‌های توزیع سنتی را کنار خواهد زد یا نه ؟ نرسیده است ، اما واضح است که صنعت خدمات مالی اروپا طیف وسیعی از محصولات مالی خود را از طریق اینترنت ارائه خواهد نمود . حجم بازار بالقوه برای فروشهای اینترنتی مرتبط با بیمه بسیار مهم و قابل توجه است . اما هم اکنون بخش مهمی از فروشهای مرتبط به محصولات بیمه از طریق اینترنت شده است . ترس از منزوی شدن شبکه های نمایندگی و کارگزاری بیمه می‌باشد که ‌آمریکایی‌ها آن را تعارض کانال می‌نامند .

امروزه اکثر وب سایت‌های شرکت های بیمه اتحادیه اروپا فقط قادر به ارائه سطوح مختلفی از اطلاعات ‌در مورد محصولات بیمه ، نرخ حق بیمه و انتقال اطلاعات برای بیمه گران و واسطه ها می‌باشند . بعضی از سایت‌های بیمه گران ، مشتریان بالقوه خود را به یک واسطه در دسترس دارند و برخی دیگر سعی می‌کنند خودشان مستقیماً با مشتریان بالقوه تماس بگیرند . وب سایت ها به ندرت امکان دسترسی به نرخ‌های به روز محصولات بیمه را به مشتریان برای پر کردن فرم پیشنهاد به منظور استفاده از خدمات بیمه ای با بهره گرفتن از پرداخت حق بیمه یا دریافت بیمه نامه به صورت online می‌دهند .

عمده مسائل مربوط به بیمه الکترونیکی در اتحادیه اروپا نیز ، مسائل مربوط به اخذ مجوز بازاریابی و مسائل مربوط به انعقاد قرارداد است .

‌در مورد مسائل مربوط به اخذ مجوز بازاریابی بیمه از طریق اینترنت ، تنها بیمه گرانی که مجوز لازم برای فعالیت‌های بیمه ای را در یکی از ایالتهای عضو اتحادیه اروپایی اخذ کرده‌اند می‌توانند از مزایای بازار واحد بیمه استفاده نمایند . ظهور فعالیت‌های بیمه ای مبتنی بر اینترنت مستلزم ایجاد استانداردهای خاص در این زمینه می‌باشد . اینترنت بیشتر از هر رسانه دیگری ، پتانسیلی را برای فعالیت در معاملات بیمه در سرتاسر اتحادیه اروپا ، بدون توجه به اینکه آیا هیچ بیمه گر یا واسطه اروپایی مجوز لازم برای انجام امور بیمه ای را اخذ ‌کرده‌است یا نه ایجاد می‌کند .

تحت چارچوب قانونی کنونی اتحادیه اروپا ،یک معامله بیمه ای مجاز بایستی دارای شرایط زیر باشد :

۱ ـ از طریق اینترنت انجام بگیرد

۲ ـ در داخل اتحادیه اروپا انجام یابد

بدین منظور که وقتی بیمه گر اروپایی پروانه یا مجوز مربوط به فعالیت بیمه ای را از یکی از ‌دولت‌های‌ عضو می‌گیرد ، می‌تواند ریسکی را که در سایر دول عضو واقع شده است تحت پوشش بیمه در بیاورد . بیمه گران غیر اروپایی که مجوز فعالیت در هیچ یک از ایالتهای عضو را نگرفته اند حق ندارند از آزادی و تسهیلات ایجاد شده برای بیمه گران اروپایی در سرتاسر اروپا استفاده کنند . ‌بنابرین‏ بیمه گران غیر اتحادیه اروپایی که متمایل به فعالیت در زمینه بیمه الکترونیکی در داخل اروپا هستند بایستی حداقل در یکی از ‌دولت‌های‌ عضو اتحادیه اروپا مجوز فعالیت در زمینه بیمه را اخذ نمایند .

1. 1. . phrase ↑

1. 1. . Combination ↑

1. 1. . step ↑

1. 1. . IFSAF ↑

1. 1. . Vstep ↑

1. 1. . Tap ↑

1. 1. . March ↑

1. 1. . Easy walk ↑

1. 1. . Mambo side ↑

1. 1. . Mambo front ↑

1. 1. . Mambo back ↑

1. 1. . Mambo – rock back ↑

1. 1. . Baby Mambo ↑

1. 1. . Jazz square ↑

1. 1. . Box step ↑

1. 1. . Shuffle or chasse ↑

1. 1. .Zig zag ↑

1. 1. . Alternate Knee ↑

1. 1. . Kick front ↑

1. 1. . Chasse ↑

1. 1. . Step touch ↑

1. 1. . Double touch ↑

1. 1. . Grapevine ↑

1. 1. . Classic Chasse ↑

1. 1. . Mambo Chasse ↑

1. 1. . Mambo chacha ↑

1. 1. . Chacha ↑

1. 1. . Tap ↑

1. 1. . Lung side ↑

1. 1. . Squat ↑

1. 1. . Lung-Degage ↑

1. 1. . Knee up ↑

1. 1. . Heel dig ↑

1. 1. . Twist ↑

1. 1. . March in ↑

1. 1. . March out ↑

1. 1. . Minnesota ↑

1. 1. . Myers ↑

1. 1. . Cantril ↑

1. 1. . Bradburn ↑

1. 1. . NORC ↑

1. 1. . Campbell ↑

1. 1. . Converse ↑

1. 1. . Rogers ↑

1. 1. . University Michigan ↑

1. 1. . Wilson ↑

1. 1. .Diener ↑

1. 1. .Gallup ↑

1. 1. .MORT^۱۲. Veenhoven ↑

1. 1. . Kahnman ↑

1. 1. .Schwarts ↑

1. 1. . Mckennell ↑

1. 1. . aAffectometer ↑

1. 1. . Kannan ↑

1. 1. . Flett ↑

1. 1. . Tellegan ↑

1. 1. . Intensity ↑

1. 1. . Depth ↑

1. 1. . Frequency ↑

1. 1. . Heady ↑

1. 1. . Wearing ↑

1. 1. . Spielberger ↑

1. 1. . Lucas ↑

1. 1. . Ryff ↑

1. 1. . Tomkins ↑

1. 1. . Bronne ↑

1. 1. . Mahney ↑

1. 1. . Shame ↑

1. 1. . Kuboby ↑

1. 1. . Canningham ↑

1. 1. . Ulrich ↑

1. 1. . Altman ↑

1. 1. . wohlwil ↑

1. 1. . Pearce ↑

1. 1. . Oishi ↑

1. 1. . Within- Country ↑

1. 1. . Okun ↑

1. 1. . eurotic ↑

1. 1. . Veenhoven ↑

1. 1. . Feist ↑

1. 1. . Inglehart ↑

1. 1. . Meta- analysis ↑

سرمایه اجتماعی عبارت است از محیط و شرایط اجتماعی و سیاسی که منجر به توسعه و بهبود هنجارها شده و ساختار اجتماعی را شکل می‌دهد (فیلدمان، آصف، بانک جهانی: ۱۹۹۹)

آنچه از تعاریف متعدد سرمایه اجتماعی برمی‌آید این است که این مفهوم دربردارنده مفاهیمی همچون اعتماد، همکاری و روابط متقابل بین اعضای یک گروه بوده به‌نحوی‌که گروه را به سمت دستیابی به هدفی که بر مبنای ارزش‌ها و معیار رایج در جامعه مثبت تلقی شود هدایت می‌کند. لذا آنچه از این تعریف استنباط می‌شود این است که هرچند ممکن است سرمایه اجتماعی به دلیل تقویت نیروهای جاذبه بنی اعضای یک گروه و نیروهای دافعه بین گروه‌های متفاوت لزوماًً عامل مثبتی در جامعه به شمار نیاید ولی قطعاً برای پیشبرد و سهولت در عملکرد اقتصادی، اجتماعی آن‌ ها، جامعه یک عامل ضروری به شمار می‌رود.

‌بنابرین‏ میزان سرمایه اجتماعی در یک جامعه می‌تواند نشان‌دهنده شکاف موجود بین آن جامعه یا یک جامعه برخوردار از یک نظام دموکراسی با حداکثر کارایی در نظام اقتصادی، اجتماعی باشد.

دیدگاه‌ها و تئوری‌های سرمایه اجتماعی

سرمایه اجتماعی از دیدگاه فرانسیس فوکویاما

فوکویا ما در کتاب پایان نظم در رابطه با پیشینه مفهوم سرمایه اجتماعی اشاره به آثار کلاسیک می‌کند و می‌نویسد: تا آنجا که من آگاه شده‌ام، این اصطلاح نخستین بار در اثر کلاسیک جین جاکوب، مرگ و زندگی شهرهای بزرگ آمریکایی ۱۹۶۱ به‌کاررفته است که در آن توضیح داده بود شبکه های اجتماعی فشرده در محدوده‌های حومه قدیمی و مختلف شهری گونه‌ای از سرمایه اجتماعی را تشکیل می‌دهند و در ارتباط با حفظ نظافت، عدم وجود جرم و جنایت خیابانی و دیگر تصمیمات ‌در مورد بهبود کیفیت زندگی، در مقایسه با عوامل رسمی مانند نیروی حفاظتی پلیس و نیروی انتظامی، مسئولیت بیشتری از خودشان می‌دهند. در تعریف سرمایه اجتماعی، فرانسیس فوکویا ما چنین می‌گوید. سرمایه اجتماعی مجموعه معین از هنجارها یا ارزش‌های غیررسمی است که اعضای گروهی که همکاری و تعاون حیانشان مجاز است، در آن سهیم هستند که البته مشارکت در ارزش‌ها و هنجارها به‌خودی‌خود باعث تولید سرمایه اجتماعی نمی‌گردد، چراکه این ارزش‌ها ممکن است ارزش‌های منفی باشند. فرانسیس فوکویاما سرمایه اجتماعی را مجموعه‌ای از هنجارهای موجود در سیستم‌های اجتماعی می‌داند که موجب ارتقای سطح همکاری اعضای آن جامعه گردیده و موجب پایین آمدن هزینه های تبادلات و ارتباطات می‌گردد. فوکویا ما سرمایه اجتماعی را به عنوان یک پدیده جامعه‌شناختی موردتوجه قرار می‌دهد. به نظر او سرمایه اجتماعی با شعاع اعتماد ارتباط تنگاتنگی دارد. هر چه قدر شعاع اعتماد در یک گروه اجتماعی گسترده‌تر باشد، سرمایه اجتماعی نیز زیاد خواهد بود. و به تبعیت از آن میزان همکاری و اعتماد متقابل اعضای گروه نیز افزایش خواهد یافت (فوکویاما، ۱۹۹۹).

فوکویاما منابع ایجادکننده سرمایه اجتماعی را این‌گونه مطرح می‌کند:

۱-هنجارهایی که خودجوش هستند و بر خواسته از کنش‌های متقابل اعضای یک جامعه هستند.

۲-ساخت­مندهای برون‌زاد که بر خواسته از اجتماعی غیر از اجتماع مبدأ خودشان هستند. و می‌توانند از ایدئولوژی، فرهنگ و تجربه تاریخی مشترک نشأت بگیرند.

۳-هنجارهایی که به لحاظ نهادی ساخته‌شده‌اند و منتج از نهادهای رسمی مانند دولت و نظام‌های قانونی هستند.

۴-هنجارهایی که از طبیعت ریشه گرفته‌اند مثل خانواده، نژاد و قومیت (فوکویاما، ۱۳۷۹، ۱۰۷-۸۷).

فوکویاما در رابطه با سرمایه اجتماعی، هنجارهای اجتماعی را به دو قسمت تبدیل می‌کند: ۱-هنجارهای مولد سرمایه اجتماعی ۲-هنجارهای غیر مولد

سرمایه اجتماعی از دیدگاه بوردیو^[۱۱]

بوردیو سه نوع سرمایه شناسایی نمود که شامل سرمایه اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی می‌گردد. از دیدگاه بوردیو سرمایه اجتماعی به ارتباطات و مشارکت اعضای یک سازمان توجه دارد و می‌تواند به‌منزله ابزاری برای دست‌یابی به سرمایه های اقتصادی مورداستفاده قرار گیرد. از این منظر، سرمایه اقتصادی، شکل غالب سرمایه‌گذاری است و انواع دیگر سرمایه اجتماعی و فرهنگی را دربر ‌می‌گیرد.

به‌منزله ابزاری برای حصول به سرمایه اقتصادی مفهوم پیدا می‌کند. ‌بنابرین‏ می‌توان چنین نتیجه‌گیری کرد که دیدگاه بوردیو در زمینه سرمایه اجتماعی یک دیدگاه ابزاری صرف است؛ به عبارتی اگر سرمایه اجتماعی نتواند موجب رشد سرمایه اقتصادی شود کاربردی نخواهد داشت.

سرمایه اجتماعی از دیدگاه کلمن^[۱۲]

کلمن برخلاف بوردیو از واژه های متفاوتی برای تعریف سرمایه اجتماعی استفاده ‌کرده‌است، وی مفهوم سرمایه اجتماعی را از ابعاد گوناگون بررسی نموده است. کلمن برای تعریف سرمایه اجتماعی به نقش و کارکرد آن توجه ‌کرده‌است و تعریفی کارکردی نه ماهوی، از سرمایه اجتماعی ارائه داده است (الوانی و سید نقوی، ۱۳۸۱: ۵-۴).

کلمن معتقد است که سرمایه اجتماعی باکارکردش تعریف می‌شود: سرمایه اجتماعی شیئی واحد نیست و بلکه انواع چیزهای گوناگونی است که دو ویژگی مشترک دارند؛

الف) همه آن‌ ها جنبه‌ای از یک ساخت اجتماعی را شامل می‌شوند،

ب) کنش‌های معین افرادی را که درون ساختار هستند، تسهیل می‌کنند.

ازنظر کلمن، سرمایه اجتماعی مثل شکل‌های دیگر سرمایه مولد است و دست‌یابی به هدف‌های معینی را امکان‌پذیر می‌سازد که در صورت عدم وجود سرمایه اجتماعی دست‌یافتنی نخواهند بود.

به‌طورکلی سرمایه اجتماعی مانند سرمایه فیزیکی و انسانی قابل جایگزین کردن نیست؛ هرچند در برخی از فعالیت‌ها می‌توان آن را جایگزین نمود. شکل معینی از سرمایه اجتماعی که در تسهیل کنش‌های خاصی ارزشمند است، ممکن است برای کنش‌های دیگر بی‌فایده یا حتی زیان‌بار باشد.

برخلاف بوردیو که سرمایه اقتصادی را به‌مثابه هدف غایی در نظر می‌گرفت. کلمن سرمایه انسانی را به‌منزله هدف غایی در نظر می‌گیرد و سرمایه اجتماعی را چون ابزاری برای دست‌یابی به سرمایه انسانی مدنظر قرار می‌دهد. (الوانی و سید نقوی، ۱۳۸۱: ۵-۴).

سرمایه اجتماعی از دیدگاه پوتنام^[۱۳]

توینام سرمایه اجتماعی را مجموعه مفاهیمی نظیر اعتماد، هنجارها و شبکه ها می‌داند که موجب ایجاد ارتباطات و مشارکت بهینه اعضای یک اجتماع شده، درنهایت منافع متقابل آنان را تأمین خواهد کرد.

ازنظر وی، اعتماد و ارتباط متقابل اعضا در شبکه، منابعی را شکل می‌دهند که کنش‌های اعضای جامعه را تسهیل می‌کند. پوتنام سرمایه اجتماعی را وسیله‌ای برای رسیدن به توسعه سیاسی و اجتماعی در سیستم‌های سیاسی گوناگون می‌دانست. تأکید عمده وی بر مفهوم اعتماد بود. به نظر وی با جلب اعتماد میان مردم و دولتمردان و نخبگان سیاسی، توسعه سیاسی ایجاد می‌شود.

تفاوت کار پوتنام با بوردیو و کلمن در مقیاسی است که برای تبیین مفهوم سرمایه اجتماعی از آن استفاده ‌کرده‌است. پوتنام برخلاف بوردیو و کلمن، سرمایه اجتماعی را در مقیاس کلان و با توجه ‌به نظام سیاسی حاکم بر جامعه موردمطالعه قرار داده است به همین خاطر با مشکلات و پیچیدگی‌های خاص سیاسی و ملاحظات سیاسی روبرو شده است (الوانی و سید نقوی، ۱۳۸۱: ۶).

هدف

نظر به اینکه امروزه ایجادکننده جنگ مستقیم یا غیر مستقیم قدرت های سلطه جو می‌باشند

برای برق آسا بودن جنگ از این ابزار(نیروی هوایی)به طور عمده استفاده می شود که در این راستا به علت سرعت ابزارها از یک طرف و فاصله دار بودن مهاجم و مورد تهاجم از طرف دیگر ممکن است باعث خروج ثالث از بیطرفی(دادن پایگاه نظامی یا اجازه فرود) یا تجاوز به حریم ثالث هنگام حملات،ضرروت استناد به قواعد حاکم بر مخاصمات مسلحانه بین‌المللی را موضوعیت می‌دهد و یا به علت سرعت عملیات غیر نظامیان در این مخاصمات از میان بروند و یا اهداف غیر نظامی مورد حمله قرار گیرند.چه اگر نه این گونه جنگ،اما تهدید احتمالی ناشی از آن ضرورت تحقیق در این زمینه راکه فاقد سابقه است موضوعیت می‌دهد و این نیاز احساس می شود که باید منابع بیشتری جست و جو شود و تحلیل های بیشتری به زبان فارسی صورت گیرد که دانشجویان را از مطالعات پراکنده بی نیاز کند که به راحتی بتوانند ماهیت این نبردها و قواعد حاکم بر آن را بشناسند.از سوی دیگر استفاده از جنگ ابزارهای قوی در طول جنگ که می‌تواند در چند ثانیه همه رزمندگان و غیر رزمندگان،متخاصمان و غیرمتخاصمان را با خاک و خون یکسان کند حساسیت این مسئله را بالاتر می‌برد که باید قواعدی وجود داشته باشد که بتواند تا حدممکن از وحشت و هراس جنگ بکاهد و از بزرگترین اهدافی که در پی آن هستیم شناختن این قواعد به دانشجویان است که بدانند قوانین وجود دارند گرچه قانون شکنان بسیارند با این وجود قدرت و الزام آور بوده قواعد عرفی و قراردادی موجود در این زمینه را با مطالعات موردی در آخر بررسی کرده و شناختن نقاط قوت و ضعف آن ها را هدف داریم.

سوال اصلی

-چه اصولی بر نبردهای هوایی در مخاصمات مسلحانه بین‌المللی حاکم است؟آیا اصول و قواعد موجود با توجه به پیشرفت های جدید در عرصه جنگ هوایی به ویژه با به کارگیری هواپیماهای بدون سرنشین کفایت می‌کند یا خیر؟

سوالات فرعی

-مخاصمات مسلحانه بین‌المللی چه نوع مخاصماتی هستند چه تفاوتی با مخاصمات غیر بین‌المللی دارند و چه قواعدی حاکم بر ‌آنها می باشد؟

-نبردهوایی چیست و چه تفاوتی با سایر نبردها دارد؟

-کدام جنگ ها بیشترین استفاده از جنگ افزارهای هوایی را به خود اختصاص داده‌اند؟کم

وکیف این نبردها به چه صورت می‌باشد؟

-دولت‌ها تا چه اندازه در نبردهای هوایی پایبند به اجرای قواعد ژنو و لاهه و قواعد عرفی
بوده اند؟

فرضیه

محوری ترین اصول در نبردهای هوایی عبارت اند از ۱)اصل اجتناب از تجاوز به حریم ثالث توسط هواپیماهای نظامی هر یک از اطراف متخاصم

۲)رعایت تمیز روا میان متحاربین و غیر متحاربین(که در نبردهای هوایی این مهم از طریق تمیز روا میان اماکن نظامی و غیر نظامی امکان پذیر است) که در رویکرد های عملی چگونگی رعایت یا عدم رعایت آن را ارزیابی خواهم نمود.

در بحث قواعد قراردادی موجود در زمینه نبردهای هوایی مستقیم ترین قواعد که حاکم بر نبردهای هوایی است در سال ۱۹۲۳ تصویب شد که در این سال مقررات لاهه در خصوص نبرد هوایی و نیز قواعدی در خصوص کنترل ارتباط رادیویی در زمان جنگ تدوین گردید.اگرچه این مقررات از نظر حقوقی هرگز به تصویب نرسیدند اما در توسعه اندیشه‌های حقوقی نقش بسزایی داشتند.

بعد از جنگ جهانی دوم کمیته بین‌المللی صلیب سرخ در سال۱۹۵۶ پیش نویس قواعد دهلی برای محدودسازی خطرات متوجه جمعیت غیر نظامی در زمان جنگ را تنظیم کرد این پیشنویس و گذارش کمیته بین‌المللی صلیب سرخ درباره آن ها نشان دهنده تأثیر مقررات لاهه بر جنگ هوایی هستند مهمتر اینکه بسیاری از اصول مطرح شده در سال ۱۹۲۳ در پروتکل اول الحاقی ۱۹۷۷ البته به صورت اصلاح شده پذیرفته شده و ‌بنابرین‏ به عنوان حقوق قراردادی لازم الاجرا هستند.

هواپیماهای بدون سرنشین که از پیشرفته ترین های صنعت هوایی در جنگ ها می‌باشد نیز دارای قواعد خاص خود می‌باشند واستفاده از هواپیماها در مخاصمات مسلحانه به علت استفاده از دوربین های حساس و دقیق آن ها تا حدودی منجر به کاهش تلفات غیر نظامیان در زمان جنگ می‌گردد و از این لحاظ می‌تواند در تطابق با حقوق بین الملل ناظر بر مخاصمات مسلحانه جلوه نماید.اما نکته مهمی که نباید از نظر دور داشت آن است که مشروعیت استفاده از این هواپیماها طبق حقوق بین الملل توسل به زور نمی تواند مجوزی برای مشروعیت استفاده از این هواپیما ها طبق حقوق بین الملل بشردوستانه باشد.بدین ترتیب اصولی نظیر اصل احتیاط در حمله،اصل اعمال تبعیض در به کارگیری تسلیحات جنگی،اصل رعایت تفکیک میان نظامیان و غیر نظامیان و اصل تناسب میان حمله و منافع جنگی مورد انتظار از جمله اصولی است که در خصوص حملات هواپیماهای بدون سرنشین نیز قابل اعمال است و بایستی به دقت مورد رعایت قرار گیرد،امری که به زعم بسیاری از صاحب‌نظران در جریان استفاده از هواپیماهای بدون سرنشین در مبارزه با تروریسم در کشورهایی نظیر افغانستان و پاکستان توسط ایالات متحده آمریکا بارها نقض شده است.

نحوه جمع‌ آوری اطلاعات

جمع‌ آوری اطلاعات به صورت کتابخانه ای و با مراجعه مستقیم به دفتر کمیته ملی حقوق بشر دوستانه و دفترسازمان صلیب سرخ در تهران و استفاده از منابع و مراجع این کتابخانه ها بوده است.ل می‌باشد

محتوای پژوهش

تحقیق پیش رو متشکل از سه فصل است که فصل اول آن مباحث کلی و اساسی که به شناخت بهتر مباحث کمک می‌کند در آن مطرح شده است و در فصل دوم مباحث اصلی تحقیق در خصوص جنگ های هوایی بیان شده است و نشان می‌دهد این جنگ ها در چه چارچوبی قاعده مند می‌شوند و نهایتاًً در فصل سوم نمونه ای از جنگ های هوایی معرفی شده اند و در ادامه ی مباحث دو ضمیمه آورده شده است که در ضمیمه اول آن اندیشه‌های امام خمینی (ره)در خصوص جنگ و تجلیلی از شهدای خلبان در جنگ تحمیلی آورده شده است و و در ادامه کنوانسیون۱۹۲۳لاهه در زمینه جنگ های هوایی برای شناخت بهتر مباحث ارائه شده در پایان نامه اورده شده است.

لازم به ذکر است در تحقیق پیشرو عنوانهای جنگ،نبرد همگی در تحت یک مفهوم و معنی به کار رفته شده است.

در خصوص فصل دوم و بررسی قواعد عرفی ،با توجه به اینکه کتاب استفاده شده در این فصل از مهمترین و جامع تری کتاب های گرداوری شده در زمینه قواعد عرفی می‌باشد و تمامی قواعد عرفی در آن آورده شده است در نتیجه از مراجعه به کتب منابع متفرقه خودداری نموده و تنها از همین کتاب استفاده شده است و این دلیل بر عدم توانایی از ذکر منابع دیگر نبوده است.

فصل دوم

بررسی مفاهیم اساسی

پیشگفتار