حوادث در داستان به دو دسته اصلی و فرعی تقسیم می شود: (یونسی،۱۳۷۹: ۱۵۳)
حوادث اصلی یا طرحی: «حوادثی هستند که وجودشان برای طرح داستان ضروری است. این حوادث همان رشته وقایعی هستند که در فکر نویسنده به هم گره خورده اند و بر روی هم طرح داستان را به وجود آورده اند و چنان چه طرح داستان، طرح در خور و جامعی باشد، حذف یا تغییر هر یک از آن ها، داستان را پاک دگرگون خواهد ساخت.» (همان: ۱۵۳)
( اینجا فقط تکه ای از متن درج شده است. برای خرید متن کامل فایل پایان نامه با فرمت ورد می توانید به سایت feko.ir مراجعه نمایید و کلمه کلیدی مورد نظرتان را جستجو نمایید. )

حوادث فرعی یا بسط دهنده:«این حوادث، حواث کمکی هستند و نویسنده به یاری آنها طرح داستان را گسترش می دهد، حلقه های آنرا که همان حوادث اصلی باشند به هم می پیوندد یا با بهره گرفتن از آنها راه را برای وقوع حوادث اصلی هموار می کند یا آنها را کامل می کند، این حوادث می تواند جزء مهمی از حوادث داستان را تشکیل دهد و به توصیف اشخاص و محیط داستان مساعدت کند اما به هر حال در درجه دوم اهمیت اند و حذف یا تغییر هر یک از آنها تغییری اساسی در داستان روی نخواهد داد.» (همان:۱۵۴)
برای حوادث فرعی سه نوع کارکرد قائل شده اند: (یونسی،۱۳۷۹: ۱۶۵)

1. 1. پیش بردن آکسیون داستان

1. 1. آشکار ساختن خصوصیات و صفات ویژه آدمهای داستان

1. 1. قراردادن خواننده در جریان محیط داستان

یونسی، معتقد است «هر حادثه ای باید یک یا چند وظیفه را از این وظایف را انجام دهد، درغیر این صورت جایی در داستان نباید داشته باشد، زیرا تراکم این گونه حوادث بی اهمیت، حوادث مهم را از نمود خواهد انداخت و در نتیجه داستان را بی مایه خواهد کرد. (همان،۱۸۸)
۱۱-۲-توصیف
مولف «هنر داستان نویسی» می نویسید«جریانی که به یاری آن خواننده را با اشخاص داستان آشنا می کنیم، توصیف نامیده می شود» ) یونسی،۱۳۷۹: ۳۰۱)
ایرانی نیز در کتاب «داستان: تعاریف، ابزارها و عناصر» مینویسد:«در آن نوع از روایت که توصیف نام دارد نویسنده، حرکت جهان گردنده داستان خویش را متوقف می سازد تا ما امکان بیابیم تصویر ثابتی از یک منظره خارجی یا حالت روحی را تماشا کنیم.» (ایرانی،۱۳۶۴: ۱۰۳)
۱۲-۲-نام و عنوان
« عنوان داستان، برچسبی است که نویسنده به یاری آن داستان خود را از سایر داستان ها متمایز می کند و این تنها چیزی است که نویسنده در جلب نظر خواننده می تواند بدان متکی باشد» (یونسی، ۱۳۷۹: ۱۰۸)
متخصصان فن برای انتخاب عنوان دستورالعمل هایی ارائه داده اند و ویژگی های عنوان خوب را این گونه برشمرده اند:
۱- گیرا باشد و نگاه خواننده را تسخیر کند و برانگیزنده فکر باشد و موجب شود که خواننده فکر کند که با چیزهای جالبی سروکار خواهد داشت. (یونسی،۱۳۷۹: ۱۱۰)
۲- «به داستان بخورد و در ارتباط با فضای داستان باشد، چون در غیر اینصورت خواننده زود یا دیر احساس می کند که گول خورده است .» (همان،۱۱۰)
۳-موزون و خوش آهنگ باشد و گفتنش به دهان و شنیدنش به گوش خوش بیاید. (عابدی،۱۳۷۷: ۵۸)
۴-طرح داستان را آشکار نسازد و در عین حال در ارتباط مستقیم با فضای داستان و موضوع و درونمایه باشد. (همان:۵۹)
۵-«بکر، جذاب، پرکشش و حاوی نکاتی از خود داستان باشد. بهترین عنوان داستان، عنوانی است که ناظر بر درونمایه آن باشد و خوانندگان را به اندیشه وادارد.» (حنیف۱۳۷۹: ۲۱۶)
۱۳-۲-تنه داستان
«تنه داستان، مجموعه ای مشتکل از مقدمه، گره، بحران، تعلیق و انتظار، هیجان، اوج و پایان است.» (یونسی،۱۳۷۹: ۱۵۱)
۱-۱۳-۲-مقدمه
ابراهیمی در کتاب « استهلال یا خوش آغازی» هشت نوع مقدمه یا خوش آوازی را عنوان می کند: (ابراهیمی،۱۳۷۸: ۵۰)
۱- خوش آغازی موضوعی
۲- خوش آغازی شخصیتی
۳- خوش آغازی زبانی و بیانی که با گفت و گو آغاز می شود.
۴- خوش آغازی فضاساز که می تواند محیط داستان را ارائه دهد.
۵- خوش آغازی حرکتی که حوادث داستان را آغاز می کند.
۶- خوش آغازی محتوایی که محتوای داستان را عنوان می کند.
۷- خوش آغازی تصویری
۸- خوش آغازی بافتی
مولف « هنر داستان نویسی» هر نوع مقدمه ای را که گفت و گو نباشد، مقدمه نقلی می داند. وی معتقد است:« در مقدمه نقلی نیز گفت و گو در بیشتر موارد به زودی در مقدمه ظاهر می شود» (یونسی،۱۳۷۹: ۱۲۴)
مقدمه های نقلی در داستان کاربردهای فراوان دارد:
۱- در مقدمه نقلی نویسنده به جای آنکه اشخاص را به سخن وادارد و خصوصیات و صفاتشان را از خلال گفته هایشان به خواننده نشان دهد، با شرح و توصیف مستقیم یا ضمنی، صفات یا خصوصیاتشان را در پیش روی خواننده می نهد. (همان:۱۲۴)
۲- با بهره گرفتن از مقدمه نقلی می توان محیط داستان را منتقل کرد. (همان)
۳- نویسنده با بهره گرفتن از مقدمه نقلی، حوادث داستان را آغاز می کند. (همان:۱۳۱)
۴-مقدمه نقلی می تواند پیش درآمد مقدمه اصلی واقع شود. (همان:۱۳۳)
۵-مقدمه نقلی را می توان برای معرفی شخصیتی که خود، داستان را در اول شخص خواهد گفت به کار برد. (همان)
۲-۱۳-۲-گره و بحران
« گره افکنی، به هم انداختن حوادث و اموری است که پیرنگ داستان و نمایش نامه را گسترش می د هد، به عبارت دیگر، وضعیت و موقعیت دشواری است که بعضی اوقات به طور ناگهانی ظاهر می شود و برنامه ها، راه و روش ها و نگرش هایی را که وجود دارد، تغییر می دهد» (میرصادقی، ۱۳۸۸: ۲۵۴)
در رمان دو نوع گره افکنی وجود دارد:
۱- گره افکنی ساده:« به سرعت حل و تمام می شود. یعنی گره افکنی ساده باعث رخ دادن چند حادثه گشته و بعد تمام می شود. »
۲- گره افکنی پیچیده: «این نوع گره افکنی تداوم دارد و نامحدود است و قبل از اینکه تمام شود گره پیچیده دیگری به داستان می زند.» (بیشاب،۱۳۸۳: ۳۳۴)
لورنس پرین معتقد است: « اگر داستان را از نظر گره یا درگیری اصلی مورد بررسی قرار دهیم احتمالاً مفیدتر خواهد بود زیرا ما را به سرعت به سوی نکته ای از داستان که از همه مهمتر است خواهد برد.» (پرین،۱۳۶۲: ۴۲)
«بحران در لغت،آشفتگی و تغییر حالت ناگهانی مریض تب دار است که منجر به بهبودی یا مرگ او بشود و در اصطلاح ادب،لحظه ای از داستان یا نمایشنامه را گویند که کشمکش به اوج شدت می رسد و منجر به تصمیم گیری می شود» (حنیف، ۱۳۷۶: ۱۸۵)
«بحران داستان لحظه یا لحظاتی است که طی آن تغییر قطعی داستان روی می دهد . » (یونسی،۱۳۷۹: ۴۶۷)

۷٫۱٫۲٫ الگوی نظری استعدادیابی: چهارچوبی برای تحقیق
(( اینجا فقط تکه ای از متن درج شده است. برای خرید متن کامل فایل پایان نامه با فرمت ورد می توانید به سایت feko.ir مراجعه نمایید و کلمه کلیدی مورد نظرتان را جستجو نمایید. ))

یکی از آخرین اثرات رنیه در سال ١٩۸۷ تحت عنوان ” الگوی نظری استعدادیابی؛ چهارچوبی برای تحقیق ” است که بر پایه علوم مرتبط و قابل قبول در زمینه استعدادیابی و اصول شش گانه­ای که در بالا نوشته شد، تهیه و ارائه شده است. این الگو نوعی چهارچوب نظری را فراهم می ­آورد تا دیگر پژوهشگران بتوانند برای استعدادیابی در انواع رشته­ های ورزشی از روی آن، آزمون سازی کنند. مفاهیم اصلی این الگو به شرح زیر است:
اصول اولیه آزمون سازی برای استعدادیابی
طبق الگوی رنیه، دو دسته اطلاعات برای ساختن ابزار اندازه گیری استعدادیابی در هر ورزش باید مورد توجه قرار گیرند:
الف– معیار سازی برای ارزشیابی عملکرد ورزشی: معیار یا فهرستی از معیارها که بتوانند مفاهیم نظری عملکرد ورزشی را ارزشیابی کنند.
ب– تعیین متغییرهای تعیین کننده عملکرد ورزشی:یک فهرست جامع از متغییرهای اصلی تعیین کننده عملکرد، در ورزش مورد نظر به منظور تعریف عوامل مؤثر (رنیه، ١٩۸۷).
هدف اصلی استعدادیابی ورزشی، پیشگویی عملکرد آینده ورزشکار بر پایه ویژگی­های جسمانی، ظرفیت ها، توانایی­ها و امکانات محیطی او در زمان حال است. این پیشگویی در صورتی مفید خواهد بود که دقیق با شد و دقت آن نیز با عملیاتی بودن تعریف متغییرها و اعتبار و پایایی ابزاری که آنها را اندازه می­گیرند، بستگی دارد (امیرتاش، ١۳۸۱).
۸٫۱٫۲٫ تعریف ویژگی­های مورد اندازه گیری در این پژوهش
ویژگی­های بیومکانیک^[۶۴]
مطالعه­ ما درباره بیومکانیک تمرین و ورزش، مستلزم کسب آگاهی از علم مکانیک است. ما به طور خلاصه علم مکانیک را تحلیل نیروها و اثرات آن­ها تعریف کردیم. تعریف کامل­تر می ­تواند چنین باشد: علمی که درباره اثرات نیروهای وارد بر اجسام بحث می­ کند. به بیان دیگر، بیومکانیک دانشی است که برای برقراری ارتباط بین حیات و اصول و قوانین فیزیکی حاکم بر اجسام، وضع پویایا ایستای^[۶۵] موجودات زنده(مانند انسان ) را بررسی می­ کند (صادقی، ۱۳۸۷). ویژگی­های بیومکانیک مورد استفاده در این پژوهش عبارتند از:
- تعادل^[۶۶]
قابلیت فرد در حفظ بدن را در یک حالت ایستا یا پویا، تعادل می­گویند. وقتی جسمی در حال سکون باشد و در آن هیچ گونه حرکت انتقالی و یا چرخشی دیده نشود گفته می­ شود آن جسم در حال تعادل است.
اولین ویژگی یک جسم در حال تعادل آن است که برآیند مؤلفه­ های نیرو در هر جهت برابر صفر باشد. دومین مشخصه یک جسم در حال تعادل آن است که برآیند گشتاور در یک صفحه و حول هر نقطه برابر با صفر خواهد بود (نمازی زاده، ۱۳۸۲).
بنا بر قانون اول نیوتن، اگر برآیند نیروهای وارد بر یک جسم صفر باشد، آن جسم در حال سکون باقی می­ماند (حرکت نمی­کند)، و یا با سرعت ثابت (بدون تغییر) بر روی یک خط راست به حرکت خود ادامه می­دهد. بنا بر قانون دوم نیوتن در حرکت، شتاب شتاب یک جسم نسبت مستقیم با نیروی خالص وارد بر جسم و نسبت معکوس با جرم آن دارد. اگر نیروی خالص وارد بر یک جسم صفر باشد، در سرعت آن تغییری ایجاد نخواهد شد (شتاب صفر است). بر عکس در صورتی که جسم در حال سکون یا با سرعت ثابت در حال حرکت باشد (شتاب حرکت آن صفر باشد)، نیروی خالص وارد بر آن صفر است. در هر کدام از این موارد نیروهای خارجی وارد بر جسم، در حال تعادل هستند و به یک نیروی برآیند صفر منجر می­شوند. اگر جسم در حال تعادل باشد، نیروها در تعادل هستند و جسم را در حال تعادل ایستا توصیف می­کنیم. شاخه­ای از علم مکانیک که درباره مطالعه اجسام در حال تعادل ایستا بحث می­ کند، استاتیک نامیده می­ شود (ژاله معماری، ۱۳۸۴).
معمولاً در تربیت بدنی تعادل را به دو شکل ارزیابی می­ کنند، تعادل پویا و تعادل ایستا.
در آزمون­های تعادل ایستا، فرد باید قادر باشد بدن خود را در یک حالت ساکن نگاه دارد، مانند حرکت بالانس سه پایه و حرکت تعادلی فرشته. در آزمون­های تعادل پویا، فرد می­بایست تعادل خود را حین انجام حرکات حفظ نماید. مانند راه رفتن بر روی چوب موازنه یا فرود آمدن پس از عبور از مانع در ۱۰۰ متر مانع دو و میدانی.
شواهد بسیاری وجود دارد مبنی بر اینکه قابلیت تعادل، به صورت ساکن و پویا بستگی به عملکرد ساختار مجاری نیم دایره­ای گوش، مخچه، تاندون­ها و مفاصل، حس بینایی و لامسه و همچنین توانایی ایجاد هماهنگی این عوامل با یکدیگر دارد.
تعادل، یک توانایی جسمی برای انجام فعالیت­های روزانه مانند، ایستادن، راه رفتن، و انجام صحیح غالب حرکات در ورزش­ها است که با توانایی فرد در کنترل محل قرار گیری مرکز ثقل بدن ارتباط بسیار دارد.
با توجه به اهمیتی که تعادل در انجام حرکات مختلف ورزشی دارد، دانشمندان طی تحقیقات گوناگون به این نتیجه رسیدند که ورزشکاران در مقایسه با سایر افراد دارای تعادل بیشتری هستند.
هامل^[۶۷]در تحقیقات خود به این نتیجه رسید که قهرمانان نسبت به دانشجویان تربیت بدنی از تعادل بیشتری برخوردارند و آزمون تعادل رینولد^[۶۸]نشان داد که دانشجویان تربیت بدنی از این نظر بهتر از دانشجویان رشته­ های دیگر هستند در تحقیقات ثابت شده که قهرمانان کشتی و شنا که در سطح بالایی قرار دارند، نسبت به ورزشکاران معمولی در این رشته ها، تعادل پویای بیشتری دارند.
دانشمندان بسیاری کوشش کرده ­اند تا نقش مؤثر هر رشته ورزشی را در ایجاد تعادل بیشتر تعیین کنند. گرین لی^[۶۹] به این نتیجه رسید که بین ورزش بولینگ و تعادل پویا ضریب همبستگی بالایی وجود دارد. در تحقیقات دیگر ثابت شد که ارتباطات مثبت و مختلفی بین تعادل و فعالیت­هایی مانند بسکتبال، رقص و شنا وجود دارد. تحقیقات دیگر مؤید این امر بود که تعادل یک قابلیت عمومی بوده و به اندازه­ قد بستگی چندانی ندارد (هادوی، ۱۳۷۸).
- دامنه حرکتی مفصل^[۷۰]
مقدار حرکت مفصل یا گروهی از مفاصل حول محور خود را دامنه حرکتی آن مفصل می­گویند. دامنه­ حرکت هر مفصل فوق العاده اختصاصی است و به عوامل مورفولوژیکی (ریخت شناسی) متعددی مثل شکل (هندسه) مفصل، کپسول مفصلی، لیگامنتها، تاندونها و طول عضلات مفصل وابسته می­باشد. ساختار مفصل، حدود حرکت را معین می­ کند و می ­تواند دامنه­ حرکت یک مفصل خاص را محدود سازد (گائینی، ۱۳۸۲).

• • روش­های اندازه گیری دامنه­ حرکتی مفاصل

دامنه­ حرکتی را به روش مستقیم و با بهره گرفتن از یک گونیامتر^[۷۱] (زاویه سنج)، فلکسومتر^[۷۲] (انعطاف سنج)، یا اینکلاینومتر^[۷۳] (انحراف سنج)، اندازه گیری و مقدار چرخش مفصل را به درجه ثبت می­ کنند. معمول­ترین روش استفاده از زاویه سنج است. زاویه سنج وسیله­ای شبیه نقاله با دو دسته­ی استیلی یا پلاستیکی است که زاویه ­ی مفصل را در کرانه­های (دو انتهای) دامنه­ حرکتی می­سنجد. دسته­ی ثابت زاویه سنج به خط صفر نقاله می­چسبد و دسته­ی دیگر آن، متحرک است. برای استفاده از زاویه سنج، مرکز وسیله را طوری قرار می­ دهند که با نقطه­ی اتکا–یا محور چرخش- مفصل سازگار شود. در این حالت و به موازات محور طوری هر قطعه­ی متحرک بدن، دسته­های زاویه سنج باعلامت­های استخوانی هم راستا است (گائینی، ۱۳۸۲).
ویژگی­های آنتروپومتریک^[۷۴]
آنتروپومتریک به علم اندازه گیری نسبت­ها و ترکیب بدن انسان گفته می­ شود. سنجش ویژگی­های فیزیکی بدن (آنتروپومتریک) از نظر اندازه، شکل نسبتها یا ترکیب بدن، که با موضوعاتی چون رشد، ورزش، اجرا و تغذیه مرتبط است، یکی از نخستین و مهمترین مراحل مربوط به درک و تجزیه و تحلیل حرکات بدن انسان شناخته می­ شود. ویژگی­های آنتروپومتریک مورد استفاده در این پژوهش عبارتند از:
- اندازه بدن: اندازه بدن شامل ارتفاع، جرم و اندازه قسمت هم شامل طول، محیط، قطر و مواردی از این نوع است. ملاک­های مهمی که در اندازه گیری­های آنتروپومتریک باید به آن توجه کرد قابل قبول بودن^[۷۵] اندازه گیری و استفاده دقیق از پروتکل اندازه گیری از قبل تعیین شده است؛ زیرا در روش­های مختلف اندازه گیری­های آنتروپومتریک، ممکن است برای توصیف یک قسمت از بدن پروتکل­های مختلفی وجود داشته باشد. بنابراین، بسیار مهم است که اندازه گیری از پروتکل مشخصی استفاده و به دقت دستورالعمل­های آن را اجرا کند.
- شکل بدن و رابطه بین قسمت­ های مختلف آن: شکل بدن را می­توان بر اساس نسبت­های بین اندازه گیری­های مختلف آن توصیف کرد که در این روش، تناسب مورد نظر بین اندازه گیری­ها تعیین کننده ساختار بدن است. بین اندازه گیری­های مختلف ممکن است رابطه وجود داشته باشد. برای نمونه می­توان به رابطه بین ارتفاع و وزن اشاره کرد (صادقی، ۱۳۸۷).
عوامل مختلفی از جمله سن، جنس، وراثت، تغذیه و سایر شرایط محیطی بر اجرای افراد مؤثرند اما عوامل بیومکانیک مثل اجزای پیکرسنجی قد، وزن، طول اندام، نسبت­های بدن و محیط اندام نیز تأثیر به سزایی در عملکرد بیشینه افراد بخصوص جوانان و نوجوانان دارد. به طور کلی ویژگی­های جسمی و فیزیکی ارثی هستند. در همین راستا هلن اسکرت و آنا اسپنسشاد می­گویند: “افراد از والدین خود عوامل متعددی را به ارث می­برند، که تا حد زیادی تعیین کننده وضع ظاهری و فیزیکی و همچنین حداکثر توانایی­ها و قابلیت ­های آنان می­باشد” (شیخ، ۱۳۸۷).
ویژگی­های آمادگی جسمانی^[۷۶]
مجموعه ­ای از ویژگی­های ذاتی و اکتسابی که توانایی اجرای فعالیت بدنی را تعیین می­ کند. مجموعه ویژگی­های بدن مانند: قدرت، انعطاف پذیری، استقامت عضلانی، سرعت، چابکی، توان، عملکرد قلبی تنفسی و مقاومت در برابر خستگی اطلاق می­ شود (علیجانی، ۱۳۸۱).
ویژگی های آمادگی جسمانی مورد استفاده در این پژوهش عبارتند از:
۱- قدرت^[۷۷]
قدرت عبارتست از قابلیت به کارگیری نیروی یک عضله یا گروهی از عضلات، برای یک بار و با حداکثر کوشش و مقاومت. محققان تربیت بدنی، قدرت را مهمترین عامل در مهارت­ های ورزشی می­دانند. زیرا قدرت، توانایی انقباض عضلانی است که سبب می­ شود حرکتی متوقف یا بوجود آید. بهترین روش اندازه گیری این عامل، استفاده از آزمون­هایی است که در آن حداکثر کوشش فرد برای یک مرتبه مورد ارزشیابی قرار گیرد. واحد اندازه گیری قدرت، کیلوگرم یا پوند است.
متخصصان ورزش می­توانند روابط پیچیده میان ویژگی­هایی چون قدرت، نیرو و توان را نشان دهند. سرعت انقباض عضلانی در مقابل انقباض از جمله­ این روابط می­باشند. اما هنگامی که قدرت را به عنوان توانایی عضله در ایجاد نیرو تعریف می­کنیم، حرف همه ما صحیح است. به خاطر داشته باشید که قدرت عضله با استقامت آن فرق دارد. برخی فعالیت­های ورزشی برای مدت زمان کوتاهی به قدرت نیاز دارند. اما استقامت عضلانی مستلزم حفظ قدرت در یک مدت زمان طولانی­تر است (سعید ارشم، الهام راد نیا، ۱۳۸۵).
معمولاً بر اساس نوع انقباض عضلانی^[۷۸]، اندازه گیری قدرت به چند شکل صورت می­گیرد:

• • قدرت پویا بر اساس انقباض دینامیک یا ایزومتریک^[۷۹] عضله: در این اندازه گیری عضله با جابجا نمودن اشیا، قدرت خود را به نمایش می­ گذارد و در این انقباض، طول طول عضله کوتاه شده و در مفصل حرکت دیده می­ شود. معمولاً قدرت پویا را با وزنه­های مختلف اندازه گیری می­ کنند.

• • قدرت ایستا بر اساس انقباض استاتیک یا ایزوتونیک^[۸۰] عضله: در این اندازه گیری عضله در مقابل یک مقاومت، در زمانی بسیار کوتاه (حدود ۶ الی ۱۰ ثانیه)، قدرت خود را به نمایش می­ گذارد. در این انقباض، تغییری در طول عضله دیده نمی­ شود و مفصل حرکتی نخواهد داشت. معمولاً قدرت ایستا را با دستگاه­های مختلف نظیر دینامتر^[۸۱] پا و دست یا کابل تنسیومتر^[۸۲] اندازه گیری می­ کنند.

• • قدرت ترکیبی بر اساس انقباض ایزوکینتیک^[۸۳] عضله: در این اندازه گیری نه تنها مانند انقباض ایزوتونیک در مفصل حرکت مشاهده می­ شود، بلکه در عین حال مانند انقباض ایزومتریک، قدرت عضله در مقابل مقاومت به نمایش گذاشته می­ شود. معمولاً قدرت ترکیبی را با دستگاه­های الکترومکانیکی و هیدرولیکی نظیر سایبکس^[۸۴] اندازه گیری می­ کنند (هادوی، ۱۳۸۷).

بر اساس تقسیم بندی فاکس^[۸۵] و ماتیوس^[۸۶]، فدرت بر سه نوع است:

شرکت تنسی ایستمن (TEC)^[53] در ژانویه­ی ۱۹۲۰ رسما به ثبت رسید و با ۵/۳ میلیون دلار در پایتخت آغاز شد. در سال­های اولیه از چوب برای ساختن متانول یک ماده­ شیمیایی مورد نیاز برای فیلم عکاسی استفاده کردند. محصول­ها شامل زغال چوب، اسید استیک، قیر از چوب سخت، چوب برای حفظ ذخایر نفت، بود. در اواسط ۱۹۲۰ شرکت دو پیشرفت مهم داشت. تقاضا برای امنیت فیلم­های خانگی و نیاز به اشعه­ی x همزمان با تحقیقات موفق شیمی­دان­های ایستمن و نتیجه در تولید انیدرید استیک شد. در سال ۱۹۲۹ تولید استات سلولز از کداک پارک به TEC منتقل شد. در همان سال TEC تولید انیدرید استیک را آغاز کرد. در سال ۱۹۳۰ تلاش­ها برای توسعه الیاف استات سلولز آغاز و در سال ۱۹۳۱ الیاف استات در مقیاس بزرگ تولید شد.
(( اینجا فقط تکه ای از متن درج شده است. برای خرید متن کامل فایل پایان نامه با فرمت ورد می توانید به سایت feko.ir مراجعه نمایید و کلمه کلیدی مورد نظرتان را جستجو نمایید. ))

در سال ۱۹۴۱ کمیته­ی تحقیق دفاع ملی^[۵۴] با جیمز وایت، مدیر کل TEC تماس گرفت و درخواست شروع یک طرح برای ساخت قدرت انفجاری RDX داد. هرب استون (۱۹۷۶-۱۸۹۷)، رهبری تلاش برای توسعه RDX را به­عهده گرفت و به­عنوان مدیر آثار مهمات هلستن^[۵۵] خدمت کرد. چندی بعد TEC، RDX و ترکیب B را در مقادیر زیاد برای پیروزی جنگ در تئاتر اروپا تولید کرد. در اوایل ژوئن ۱۹۴۲، TEC مجوز رسمی برای طراحی و راه ­اندازی مهمات هلستن را از مهمات ارتش ایالات متحده و کمیته­ی تحقیق دفاع ملی گرفت. پس از آن هلستن بزرگترین تولید کننده­ مواد منفجره در جهان شد. در سال ۱۹۴۳، TEC و هلستن جایزه­ی معتبر نیروی دریایی E را برای دستاوردهای برجسته در تولید مواد جنگی دریافت کردند.
در سال ۱۹۵۰ الیاف استات محصول عمده­ی TEC شد. با فروش سالانه ۱۳۰ میلیون دلار در اوایل سال ۱۹۵۰ ایستمن تولید را گسترش داد و شرکت ایستمن تگزاز را شکل داد.
در طول دو دهه­ TEC شروع به تولید تعداد زیادی محصول از جمله الیاف پلی استر برای پوشاک و مبلمان خانه و پلاستیک برای خودروها کرد که اکنون برای همه آشنا می­باشد. در سال ۱۹۶۰ دو فیلتره پر سودترین تولید TEC بود که فروش شرکت را در سال جاری به ۲۵۰ میلیون دلار رساند.
. یکی از بزرگترین ماجراهای موفقیت محصول، معرفی پلی استر پلاستیک برای استفاده در ساخت بطری­های نوشیدنی بود. پلاستیک در اواخر سال ۱۹۷۰ توسعه یافت و یک موفقیت در سراسر جهان بود. پس از تحریم نفتی از سال ۱۹۷۰،ایستمن مزیت استقلال تدارکات نفتی را به رسمیت شناخت و یک مرکز برای تبدیل زغال سنگ به گاز را ایجاد کرد.
در ژانویه­ی ۱۹۹۴ کداک ایستمن و شرکت مواد شیمیایی ایستمن جدا شدند. شرکت شیمیایی ایتسمن مستقل شد، شرکت عمومی به شرکت دادوستد در بررسی اوراق بهادار نیویورک تبدیل شد که دفتر مرکزی آن در کینگ اسپرت باقی مانده است.
۴-۳- شناخت فرایند صنعتی تنسی ایستمن
شبیه­سازی فرایند TE توسط شرکت شیمیایی ایستمن و براساس مدل­سازی و شبیه­سازی یکی از واحدهای این شرکت انجام شد. هدف اصلی برنامه شبیه­سازی ایجاد یک واحد فرایند مجازی با رفتاری شبیه رفتار یک واحد واقعی بوده تا محققین بتوانند از آن در ارزیابی روش­های کنترل و مانیتورینگ استفاده نمایند. شرکت ایستمن برای جلوگیری از انتشار دانش فنی مربوط به فرایند مذکور، داده ­های سینیتیکی واکنش­ها و داده ­های ترمودینامیکی اجزای شرکت­کننده در واکنش­ها و شرایط عملیاتی را تغییر داد. هدف از این فرایند تولید دو محصول اصلی و یک فرآورده جانبی از چهار ماده اولیه است که طی دو واکنش گرمازا و برگشت­ناپذیر و در حضور یک ماده بی­اثر انجام می­ شود. در مجموع هشت ماده حاضر در این واکنش با علائم A، B، C، D، E، F، G و H نمادگذاری می­­شوند. مواد واکنش­دهنده A، C، D و E هستند که در حضور ماده بی­اثر B با هم واکنش داده و محصولات G و H را تولید می­ کنند. فرآورده جانبی F نیز طی واکنش­های ناخواسته تولید می­­شود. مجموعه واکنش­هایی که در راکتور رخ می­ دهند عبارتند از:
A(g )+C(g )+D(g) →G( liq) Product 1
A(g)+C(g )+E(g ) →H( liq ) Product2
A(g )+E(g ) →F( liq ) Byproduct
D(g) → F (liq ) Byproduct
فرایند متشکل از پنج واحد است که عبارتند از راکتور، چگالنده، برج جداسازی مایع-گاز، کمپرسور که به منظور تامین انرژی برای جریان بازگشتی بکار رود و در نهایت واحد شستشوی محصول نهایی. طی این فرایند مواد واکنش­دهنده به­ صورت گاز وارد شده و طی واکنشی یک طرفه به محصول بدل می­گردند. واکنش­های فاز گازی توسط کاتالیزور پایداری که در فاز مایع محلول است تسریع می­ شود. از آنجا که فرایند گرمازاست، دمای راکتور توسط کویل خنک­­کننده کنترل می­ شود. فرآورده ­ها به همراه مواد اولیه­ای که واکنش نداده­اند به­ صورت گاز از راکتور خارج شده و به سمت چگالنده هدایت می­شوند و به این ترتیب کاتالیزور در فاز مایع باقی مانده و همراه دیگر مواد از راکتور خارج نمی­ شود.
شکل ۴-۱- شمای فرایند تنسی ایستمن [۲۹]
پس از آن مواد از چگالنده به جداساز وارد شده و گازهای خروجی از جداساز با بهره گرفتن از کمپرسور دورانی و طی یک جریان برگشتی به­عنوان خوراک مجددا به راکتور تزریق می­شوند. در نهایت مایع خروجی از جداساز نیز به سمت واحد شستشو می­رود. در واحد شستشو محصولات جدا می­شوند. محصولات Gو H نیز در یک واحد جداسازی دیگر که در این فرایند لحاظ نشده است از یکدیگر قابل تفکیک هستند و محصول جانبی و ماده­ بی­اثر نیز به­عنوان گازهای خروجی از واحد جداسازی رها می­شو
ند. برای این فرایند نقاط کاری متعددی تعریف شده است که مشخصه آنها ترکیب درصد خروجی و جریان محصولات است. تابعیت سرعت واکنش­ها نسبت به دما به صورت آرنیوس بوده و واکنش تولید G نسبت به واکنش تولید H دارای انرژی فعالسازی بیشتری می­باشد. بنابراین واکنش تولید G نسبت به تغییرات دما حساس­تر است. مواد اولیه واکنش نداده و محصولات از بالای راکتور به­ صورت گاز خارج شده وپس از سرد شدن در کندانسور به­ صورت دو فازی وارد جداکننده می شود. بخار خروجی از جدا کننده پس از عبور از کمپرسور به راکتور برگردانده می­ شود. برای جلوگیری از تجمع ماده­ بی­اثر B و محصول فرعی F بخشی از این جریان برگشتی پیش از ورود به کمپرسور از چرخه فرایند خارج می­ شود. جریان مایع خروجی از ته جداکننده به بالای استریپر پمپ شده و باقیمانده­ی مواد اولیه­ موجود در آن توسط جریان شماره ۴ جدا شده و از بالای استریپر به راکتور برگردانده می­ شود. محصولات فرایند از پایین استریپر به­وسیله ی پمپ از واحد TE خارج می­شوند. همانطور که در شکل ۴-۱ دیده می­ شود، دبی کلیه جریان­های ورودی به فرایند کنترل می­ شود. مقدار جریان ورودی ۱، ۲ و ۳ توسط کنترلر غلظت جریان ورودی به راکتور و به ترتیب براساس غلظت جزء A، D و E تعیین می­شوند. سطح مایع در راکتور از تعیین مقدار مقرر کنترل کننده­ دبی جریان ورودی شماره ۴ تنظیم می­گردد. غلظت ماده­ بی­اثر B توسط یک کنترلر غلظت که مقدار کنترلر دبی جریان خروجی شماره­ ۹ را تعیین می­ کند، ثابت نگه داشته می­ شود. با تعیین مقدار مقرر کنترلر دمای استریپر، غلظت محصول خروجی از طریق تغییر دبی بخار داغ تنطیم می­ شود. سطح مایع در پایین استریپر به­وسیله دبی محصول خروجی کنترل می­ شود.
۴-۳-۱- متغیرهای فرایند
فرایند TE داری ۴۱ متغیر اندازه ­گیری شده و ۱۲ متغیر کنترل­ کننده می­باشد. متغیرهای کنترل­ کننده در جدول ۴-۱ ارائه شده ­اند.
۲۲ متغیر نشان داده شده در جدول ۴-۲، در هر ۳ دقیقه اندازه ­گیری می­شوند.
جدول ۴-۱- متغیرهای دستی در فرایند TE [28]

۷-۵) محدودیت­های تحقیق
به نظر می رسد محدودیت­های زیر دستیابی به اهداف موردنظر تحقیق را تا حدودی تحت الشعاع قرار داده است:
محدودیت زمانی با توجه به نیاز به گردآوری اطلاعات میدانی؛
دشواری­های دسترسی به کارشناسان خبره در زمینه تدوین استراتژی؛
محدودیت دسترسی به شاخص­ هایی متناسب با شرایط و موقعیت مقصد مورد مطالعه؛
کمبود پیشینه و سوابق تحقیق در مورد بعضی از جنبه­ های تحقیق؛
محدودیت­های خاص در زمینه جمع­آوری اطلاعات از طریق پرسشنامه از جمله عدم دقت و صراحت پاسخ ­دهندگان به سؤالات؛
دشواری تحلیل اطلاعات کیفی.
منابع و مأخذ
ابراهیم­زاده، عیسی، و آقاسی زاده، عبدالله. (۱۳۸۸). تحلیلی بر عوامل گسترش گردشگری در نواحی ساحلی چابهار با بهره گرفتن از مدل راهبردی SWOT. مطالعات و پژوهش­های شهری و منطقه­ای، سال اول، شماره اول، ۱۲۸-۱۰۷٫
احمدی، مسعود. (۱۳۹۱). روش تحقیق‌(اصول، مبانی و مفاهیم با رویکرد پایان نامه­نویسی). پژوهش­های فرهنگی، تهران.
اردکانی، سعید. (۱۳۸۲). کاربرد مفاهیم چرخۀ عمر گردشگری و ظرفیت تحمل­پذیری در توسعۀ گردشگری. فصلنامه مطالعات جهانگردی، شماره دوم، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران.
ازهری، سونیا. (۱۳۹۱). الویت­بندی استراتژی­ های توسعه جاذبه­ها از دیدگاه ذینفعان. پایان نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه علامه طباطبایی.
اعرابی، سید محمد. (۱۳۸۵). دستنامه برنامه­ ریزی استراتژیک. تهران: انتشارات دفتر پژوهش­های فرهنگی، چاپ پنجم.
افتخاری، رکن الدین، و عبد الرضا، مهدوی. (۱۳۸۵). راهکارهای توسعه گردشگری دهستان لواسان کوچک با بهره گرفتن از مدل SWOT. فصلنامه مدرس علوم انسانی، دوره دهم، شماره دوم، تهران.
برایسون، جان. ام. (۱۳۸۱). برنامه­ ریزی استراتژیک برای سازمان­های دولتی و غیردولتی. (ترجمۀ عباس منوریان). سازمان مدیریت و برنامه­ ریزی کشور.
(( اینجا فقط تکه ای از متن درج شده است. برای خرید متن کامل فایل پایان نامه با فرمت ورد می توانید به سایت feko.ir مراجعه نمایید و کلمه کلیدی مورد نظرتان را جستجو نمایید. ))

پاپلی یزدی، محمد، و سقایی، مهدی. (۱۳۸۵). گردشگری، ماهیت و مفاهیم. انتشارات سمت، چاپ اول، تهران.
تیموتی، دالن جی و جفری وال. (۱۹۹۵). اسکان گردشگری در شهری تاریخی در آسیا. (ترجمۀ جلیل اله فاروقی و مهدی سقایی). ماهنامه شهرداری ­ها، سال هشتم، شماره۸۷٫
حسینی، سید علی، و محمدی، جلیل. (۱۳۹۱). تحلیل قابلیت­ها و تنگناهای گردشگری سلطانیه به منظور برنامه­ ریزی راهبردی با بهره گرفتن از الگوی تحلیلی سوات. فصلنامه مطالعات گردشگری، دوره اول، سال اول، شماره اول، صص ۴۹-۳۵٫
خاکی، غلامرضا. (۱۳۹۱). روش تحقیق با رویکرد پایان نامه نویسی. تهران: نشر فوژان، چاپ اول.
دلشاد، علی. (۱۳۸۷). ارائه الگوی مناسب توسعه گردشگری در کلاردشت. پایان نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه علامه طباطبایی.
دلبری، علی. (۱۳۸۶). عوامل مؤثر بر تدوین راهبردهای توسعه مقصد گردشگری. پایان نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه علامه طباطبایی.
دیوید، فرد آر. (۱۳۸۴). مدیریت استراتژیک. (ترجمه علی پارسائیان و سید محمد اعرابی، ۱۳۸۴). تهران: دفتر پژوهش­های فرهنگی، چاپ هشتم.
رنجبران، بهرام، و زاهدی، محمد. (۱۳۸۸). شناخت گردشگری، نشر چهار باغ اصفهان، چاپ پنجم.
رهنمایی، محمد تقی، فرهودی، رحمت الله، دیتمان، آندریاس، و قدمی، مصطفی. (۱۳۸۷). بررسی ظرفیت حوزه مقصد گردشگری با تاکید بر جامعه میزبان (نمونه موردی: مطالعه شهر کلاردشت). پژوهش­های جغرافیای انسانی، شماره ۶۶. صص ۳۳-۱۷٫
سازمان جهانی جهانگردی. (۱۹۹۷). برنامه­ ریزی توریسم در سطح ملی و منطقه­ای. (ترجمۀ بهرام رنجبریان، ۱۳۷۹). انتشارات جهاد دانشگاهی، اصفهان.
سازمان جهانی جهانگردی. (۲۰۰۵). برنامه­ ریزی ملی و منطقه­ای جهانگردی. (ترجمۀ محمود عبدالله زاده، ۱۳۸۴). دفتر پژوهش­های فرهنگی، تهران.
سازمان جهانی جهانگردی. (۲۰۰۷). مدیریت مقصد توریسم. (ترجمه سید علی دلبری و محمد هادی رجبی، ۱۳۹۰). انتشارات مهکامه، تهران.
سرور، هوشنگ. (۱۳۸۶). بررسی ابعاد اقتصادی گردشگری. ماهنامه شهرداری ­ها، شماره ۸۷٫
شریفی­نیا، زهرا، نورا، محمدرضا، مهدی بیگی، حمیرا. (۱۳۹۱). برنامه­ ریزی راهبردی توسعه گردشگری با بهره گرفتن از مدل SWOT (مطالعه موردی: شهر سوخته). جغرافیا و برنامه­ ریزی شهری، سال اول، شماره دوم.
شهرداری شهرستان بوکان. (۱۳۹۲). طرح جامع شهر بوکان، مهندسین مشاور معماری و شهرسازی آمود.
شهرداری شهرستان بوکان. (۱۳۸۰). طرح جامع شهر بوکان، مهندسین مشاور معماری و شهرسازی زیستا.
ضرغام بروجنی، حمید. (۱۳۷۵). مدل برنامه­ ریزی استراتژیک جهانگردی ایران. دفتر هماهنگی و هدایت طرح جامع توسعه و مدیریت جهانگردی. سازمان ایرانگردی و جهانگردی، تهران.
ضیایی، محمود، و تراب احمدی، مژگان. (۱۳۹۲). شناخت صنعت گردشگری با رویکرد سیستمی. (ویراست دوم). تهران: نشر علوم اجتماعی. چاپ سوم.
ضیایی، محمود، و حسن پور، محمود. (۱۳۹۲). تدوین حوزه ­های راهبردی توسعه مقاصد گردشگری با بهره گرفتن از تطبیق تئوریک و کاربرد مدل­های چرخه حیات مقصد و شاخص رنجش داکسی مورد شناسی: مصر، فرحزاد، محمد آباد کوره گز؛ ابو زید آباد، بند ریگ و عشین، ریگ جن، جندق. جغرافیا و آمایش شهری – منطقه ای، شماره ۹. صص ۲۸-۱۵٫
ضیایی، محمود، و میرزایی، روزبه. (۱۳۸۶). واژگان تخصصی فراغت، گردشگری و هتلداری. تهران: نشر ترمه.
عباسپور، نیلوفر. (۱۳۸۹). ارزیابی کیفیت محصول گردشگری شهری تهران از دید گردشگران برون مرزی. پایان نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه علامه طباطبایی.
قدمی، مصطفی. (۱۳۹۰). ارزیابی و تدوین استراتژی مقصد در چارچوب توسعه پایدار گردشگری‌ (نمونه مورد مطالعه: کلان شهر مشهد). مطالعات و پژوهش­های شهری و منطقه­ای، سال سوم، شماره نهم، صص ۸۲-۵۹٫
قره نژاد، حسن. (۱۳۸۸). صنعت گردشگری و تحلیل­های اقتصادی آن. دانشگاه آزاد نجف آباد.
کازس، ژرژ و پوتیه، فرانسواز. (۱۳۸۲). جهانگردی شهری. ترجمۀ صلاح الدین محلاتی. تهران: انتشارات دانشگاه شهید بهشتی.
گرجی، معصومه. (۱۳۹۱). کارآفرینی گردشگری و تأثیر آن بر توسعه مقصد. مرکز گردشگری علمی – فرهنگی دانشجویان ایران.
محمد قلی­ها، علی، و زارعی، ابراهیم. (۱۳۸۸). مدیریت و برنامه­ ریزی استراتژیک. تهران: انتشارات پیام مؤلف.
محلاتی، صلاح الدین. (۱۳۸۱). جهانگردی پایدار شهری. ماهنامه شهرداری ­ها. شماره ۴۶. صص ۲۷-۲۰٫
مرادی مسیحی، واراز. (۱۳۸۱). برنامه­ ریزی استراتژیک و کاربرد آن در شهرسازی ایران (نمونه موردی کلان شهر تهران). نشر شرکت پردازش و برنامه­ ریزی شهری، تهران.
مرادی، فرهاد. (۱۳۹۱). برنامه­ ریزی راهبردی توسعه صنعت گردشگری منطقه آزاد کیش. پایان نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه علامه طباطبایی.

(۵-۴۱)

(۵-۴۲)

از آنجا که یک ماتریس معین^[۱۴۷] می باشد، بنابراین تمام ماتریس های ، ، ، ، و نیز مثبت معین می باشند و در نتیجه trace آن ها نا منفی است [۱۸]. از مقایسه ی (۵-۴۰) و (۵-۴۱) و همچنین بر اساس رابطه و در (۵-۳۸)، می توان نتیجه گرفت که:
( اینجا فقط تکه ای از متن درج شده است. برای خرید متن کامل فایل پایان نامه با فرمت ورد می توانید به سایت feko.ir مراجعه نمایید و کلمه کلیدی مورد نظرتان را جستجو نمایید. )

(۵-۴۳)

در نتیجه می توان گفت که عملکرد الگوریتم تخمین کانال ELS بهتر از الگوریتم تخمین کانال LS بوده و نیز عملکرد الگوریتم تخمین ILS از هر دوی آن ها بهتر است. همان طور که در [۱۸] نشان داده شده است، بر خلاف دو الگوریتم دیگر که با افزایش تعداد آنتن های فرستنده و گیرنده عملکردشان افت می کند، عملکرد الگوریتم ILS تغییری نمی کند (برای کانال های نا متغیر بازمان یا کانال های با فیدینگ بسیار آهسته). از آنجا که الگوریتم ELS و ILS به داشتن طول کانال () نیاز دارند، در عمل این مقدار برابر طول پیشوند چرخشی انتخاب می شود. لازم به ذکر است که پیچیدگی محاسباتی الگوریتم ELS از الگوریتم LS بیشتر بوده و نیز پیچیدگی محاسباتی الگوریتم ILS از هر دو بیشتر است. با توجه به روابط (۵-۲)، (۵-۱۱)، و (۵-۲۹)، هر سه الگوریم LS، ELS، و ILS جهت تخمین کانال به محاسبه ی نیاز دارند و یک ماتریس می باشد که در نتیجه با پیچیدگی محاسباتی بسیار زیادی همراه می باشد (به خصوص برای سیستم هایی با تعداد زیر حامل های بالا و یا تعداد بالای آنتن فرستنده). از طرفی همان طور که قبلا گفتیم، در هر سه روش مذکور به سمبل آموزشی متوالی نیاز است که این امر به خصوص با افزایش تعداد آنتن های فرستنده، کارایی پهنای باند را در ارسال داده کاهش می دهد (در واقع نسبت تعداد سمبل های آموزشی به تعداد سمبل های داده در هر فریم ارسالی کم می شود).
علاوه بر این همان طور که در شبیه سازی های انجام شده نشان داده شد، با افزایش فرکانس داپلر خطای تخمین کانال در هر سه الگوریتم افزایش یافته و در نتیجه عملکرد آن ها افت می کند. این افت عملکرد به خصوص برای کانال های با محوشدگی سریع قابل ملاحظه می باشد. لازم به ذکر است که با افزایش تعداد آنتن های فرستنده و در نتیجه تعداد سمبل های آموزشی، با توجه به متغیر بودن کانال با زمان باعث می شود که فرض ثابت بودن کانال در طول این سمبل ها که در طراحی این الگوریتم ها استفاده شده است، افت عملکرد تخمینگر کانال را به همراه داشته باشد. با توجه به موارد ذکر شده می توان اینگونه نتیجه گیری نمود که هر سه الگوریتم تخمین کانال LS، ELS، و ILS برای سیستم های MIMO-OFDM با تعداد کم زیر حامل (به عنوان مثال ) و تعداد کم آنتن های فرستنده (به عنوان مثال ) بر روی کانال های نا متغیر با زمان و یا کانال های با فیدینگ آهسته مناسب می باشد. در شکل (۵-۵) عملکرد هر سه الگوریتم مذکور بر روی کانال با محوشدگی آهسته با بهره گرفتن از شبیه سازی برای سیستم MIMO-OFDM با همان مشخصات بخش (۵-۱) رسم شده است.
مقایسه ی NMSE الگوریتم های تخمین کانال LS، ELS، و ILS بر حسب SNR متوسط برای